İçi bal fıçılarıyla dolu bir gemi limana yaklaştı. İşçiler bal fıçılarını boşalttıkları sırada fakir olduğu her hâlinden belli olan yaşlı bir teyze elinde küçük bir kâseyle çıkageldi. Balların sahibi olan tâcirin yanına gidip, kendisine kâse dolusu bal vermesini istedi. Tâcirin sessiz kalıp kendisine bal vermediğini gören yaşlı teyze ümitsizce geri döndü... Yaşlı teyze oradan ayrılınca tâcir, olaya şahit olan genç çalışanını çağırıp yaşlı teyzeti takip etmesini ve evine bir fıçı dolusu bal götürmesini söyledi. Genç adam şaşırıp kalmıştı: -Teyze sizden azıcık bal istedi, vermediniz; şimdi ise bir fıçı bal gönderiyorsunuz!? Tacir cevap verdi: -“ Ey genç! O kendi miktarınca ve ihtiyacı kadar ister, ben de kendi miktarımca ve gücüm kadar bağışladım...” “Allah'ım!... Bizim ihtiyaç kâselerimiz küçük ve derinliği azdır... Sen de kendi cömertliğin miktarınca bana, akraba ve dostlarıma, kardeşlerime ve bu küçük kıssayı okuyanlara isteklerinin kat-kat üstünde bağışta bulun yâ Rab...
